دسته‌ها
dood

پخش شدن دود از آسمان در آخر الزّمان

پخش شدن دود از آسمان در آخر الزّمان

پخش شدن دود از آسمان از نشانه های نزدیک شدن زمان قیام امام مهدی(علیه السّلام) است.

خداوند متعالی فرمود: چشم به راه روزی باش که آسمان دودی آشکار بیاورد*که مردم را فرا می گیرد، این شکنجه ای دردناک است*(1).

بنا بر آن چه هویداست، مراد از «دودی آشکار» در این آیه، دودی است که در آسمان پخش می شود، در پی برآمدن ستاره ای بزرگ و دنباله دار در ماه رمضان سال قیام امام مهدی(علیه السّلام)، پس از رفتنش درون پوشش گازی زمین و سوختنش و شعله ور شدنش فروافتادنش در مشرق، و دود از نشانه های رستاخیز نیست، ولی برخی روایات اسلامی که از آنها گمان می رود دود پس از قیام قائم و فرود عیسی مسیح(علیهما السّلام) خاهد بود، از در هم آمیختگی یا پیش و پس کردن برخی بخشهایشان تهی نیستند.

از حُذَیْفَه پسر اَسِید روایت شده است که گفت: رسول خدا(صلّى الله عليه و سلّم) نزد ما آمد و ما در بارۀ «ساعت» گفتگو می کردیم، فرمود: هرگز ساعت بر پا نخاهد شد، تا آن آن که ده نشانه را ببینید: پس، یاد کرد دجّال، دود، یأجوجوج و مأجوج، برآمدن خُرشید از غروبگاهش، جنبنده، فرود عیسی پسر مریم(علیه السّلام)، فروبردنی در مشرق، فروبردنی در مغرب، فروبردنی در جزیرۀ عربها و آتشی که مردم را می کوچاند(2).

بدان که مراد از «ساعت» در برخی آیات قرآنی و بسیاری از روایات اسلامی، زمان قیام قائم(علیه السّلام) می باشد.

از حذیْفَه روایت شده است که رسول خدا(صلّى الله عليه و سلّم) فرمود: … پس، عیسی به بیت المقدس بازمی گردد و مؤمنان با وی اند، در آن هنگام دود آشکار می شود. گفتم: ای رسول خدا نشانۀ دود چیست؟ فرمود: برای آن سه صدای بلند شنیده می شود و دودی میان مشرق و مغرب را پُر می کند؛ ولی مؤمن سرماخُردگی ای به او می رسد، ولی کافر مانند مست می شود، دود در دو سوراخ بینی، دو گوش، دهان و پشتش می رود…(3).

… «چشم به راه روزی باش که آسمان دودی آشکار بیاورد» … از رسول خدا(صلّى الله عليه و سلّم) روایت شده است: نخستین نشانه ها دود است … حذیفه گفت: ای فرستادۀ خدا، دود چیست؟ پس، رسول خدا(صلّى الله عليه و سلّم) آیه را خاند و فرمود: میان مشرق و مغرب را پُر می کند، چهل روز و شب می ماند…(4).

از اَرْطَاَه روایت شده است که گفت: آتشی یا دودی در مشرق چهل شب خاهد بود(5).

چنین می نماید که این حدیث از سخنان پیامبر(صلّى الله عليه و آله) یا بهره گرفته شده از آنها باشد، اگرچه اَرْطَاَه تابعی پسر مُنْذِر آن را به وی نسبت نداده است.
——————————————————-
1. قرآن کریم، سورۀ دخان، آیۀ 11-۱٠ (ترجمۀ سیّد سلیمان مدنی تنکابنی).
2. الزهد و الرقائق، ابن مبارک، ص 60-559، ح 1606 (ترجمۀ سیّد سلیمان مدنی تنکابنی).
3. السنن الواردة في الفتن، ص 276، جزء 5، ب 103، دنبالۀ ح 597 (ترجمۀ سیّد سلیمان مدنی تنکابنی).
5. الكشّاف، ج 4، ص 272، سورۀ دخان (ترجمۀ سیّد سلیمان مدنی تنکابنی).
6. الفتن، ص 428، جزء 9، دنبالۀ ح 1360 (ترجمۀ سیّد سلیمان مدنی تنکابنی).

✔️برگرفته از: جهان در آستانۀ ظهور
پژوهش و نوشتۀ سیّد سلیمان مدنی تنکابنی
@joinchatakheruzzaman

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *